شنا در دوران باستان

شنا در دوران باستان – ۱

زندگی بشر از ابتدا وابسته به آب بود. حدود ده هزار سال پیش با رشد کشاورزی و گرایش به یکجا نشینی و شهر سازی، رفته رفته تمدن های بشری شکل گرفته و خصوصیت بارز همه این تمدن ها وابستگی آنها به آب و امکانات استفاده از آن بود. امر کشاورزی همواره به میزان آب زیادی نیاز داشت و مسافرت ها و تجارت دریایی نیز تبدیل به امری رایج گردید.

مهم تر از همه آب، به عنوان نوشیدنی اصلی انسان و تامین کننده بقاء او بوسیله بهداشت و حفظ سلامت، جزء اساسی زندگی بشر است. از بدو گسترش تمدن ها مسئله آلودگی آب و بیماری های ناشی از آن یک معزل جدی بوده، طوریکه استفاده از آب های آلوده عاملی مهم در مرگ و میر انسان ها در جوامع اولیه قلمداد شده و بر این اساس برخورداری از آب پاک و خالص دغدغه همیشگی جوامع بشری بوده است.

به طور مشخص از ابتدای شکل گیری تمدن ها طبقات بالای اجتماعی و افراد توانگر از امکانات بهتری نسبت به عامه مردم در خصوص آب و امکانات بهداشتی برخوردار بوده اند. بنا به اظهار برخی مورخین امکانات آب سالم و بهداشت ناشی از آن برای جوامع اولیه نوعی تجمل و امکان رفاهی کمیاب محسوب می شده است. در مصر، میانرودان و موهنجودارو آثاری از چاه های اولیه، آبراه ها و امکانات بهداشتی یافت شده؛ همچنین اهمیت پاکیزگی آب و بهداشت ناشی از آن، از ابتدا یک امر مهم در مذاهب بشری محسوب شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *